Onzekerheid

Niks is erger dan onzekerheid! Je word geleefd, je hebt geen idee hoe je je moet gedragen. Nu heb ik ook nog een vorm van Autisme en begrijp ik sommige dingen niet zo goed. Ik reageer er anders op dan anderen. Voor mij is het dubbel lastig. Ik zie veel dingen zwart wit. Ik probeer me in te leven, maar eigenlijk is dat al heel lastig. Mijn vrouw noemt me wel eens een klootzak, maar dat snap ik dan ook weer niet. Ik ben er zoveel als kan naast het werk dat ik doe, ik werk gewoon 50 a 60 uur op een vrachtwagen in de week en zorg er zeker voor dat, de dagen dat mijn vrouw Chemokuren heeft, ik er gewoon ben voor onze kleine kinderen en mijn vrouw en ben dan gewoon vrij. Punt, geen discussie mogelijk. Komende 20 weken ben ik nodig in huis, dus ben ik thuis. Maar er moet ook geld binnenkomen. Zoals ik al eerder benoemde werk ik via een uitzendbureau en niet werken is geen geld. En dat maakt e.e.a. gewoon was lastiger, maar ik ben ook sneller in staat om thuis te zijn als het nodig is. Maar goed, dat betekend wel dat als ik een dag niet werk, ik geen inkomen heb.

We maken er het beste van. Het is onzeker, werkt de chemo, werkt het niet. Afgelopen dagen was mijn vrouw erg moe, gelukkig kon ik veel thuis zijn en met de kids af en toe weg om haar de rust te gunnen die ze nodig heeft. Nu komt de voorjaarsvakantie eraan en de verjaardag van de oudste, dat word weer wat drukker qua energie verbruik, we doen ons best en proberen het hulp te vragen wanneer nodig. Maar het blijft allemaal onzeker.